Laureaci konkursu – ocena Jury
praca nr 44, godło 12 26 11
Autorzy: Katarzyna Szpicmacher, Maja Matuszewska, Aleksandra Krzywańska - Warszawa
Nagroda Grand Prix została przyznana za bardzo trafną interpretację głównego problemu tegorocznej edycji konkursu – wpisania obiektu toalety publicznej w naturalny krajobraz Wisły Warszawskiej. Majowa powódź wyostrzyła znaczenie określenia „rewitalizacja” nabrzeża, wskazując wagę sposobu rozwiązania projektowego na zmienność stanu wód w cyklach rocznych i wieloletnich. Projekt bezpiecznie zlokalizowany, pozwala na podkreślenie spacerowego charakteru nadrzecznych lasów, nastawionego na turystów pieszych i rowerowych, jak też potencjalnych plażowiczów. Łatwo dostępny z rejonu chodników miejskich wnika w topografię terenu i struktury lasu w mało inwazyjny sposób, bez konieczności eliminacji drzew i zakłócenie naturalnego obrazu lasu łęgowego.
Forma budynku organizuje jednocześnie choreografię ruchu jego użytkowników – tak sprawnych jak i niepełnosprawnych. Zwraca uwagę dogodna dystrybucja zadanych funkcji zapewniająca dyskrecję. Propozycje materiałowe zastosowane we wnętrzach stanowią jednocześnie o ich detalu – pomysłowe perforacje są źródłem oświetlenia naturalnego, jak też mogą stanowić wyróżnik obiektu w nocy. Wtedy skala otworów pozostanie w relacji do elementów tworzących struktury otaczającej zieleni. Realizacja tak pomyślanego obiektu pozwoliłaby na uzupełnienie wyposażenia stolicy o współczesne rozwiązania dostosowane jednocześnie do unikalności warszawskiego krajobrazu i brzegów rzeki, na których koegzystują i ludzie i ptaki.
LISTA WYROBÓW WYPOSAŻENIA ŁAZIENEK (KOŁO):
miski ustępowe
- miska ustępowa lejowa NOVA TOP 6l, wisząca,
- miska ustępowa lejowa dla niepełnosprawnych NOVA TOP BEZ BARIER, 6l, wisząca 70 cm,
umywalki
- ceramiczny zlew gospodarczy NOVA TOP 60 cm,
- umywalka dla niepełnosprawnych NOVA TOP BEZ BARIER 65 cm z otworem, bez przelewu,
pisuar
- pisuar Alex NOVA TOP dopływ z tyłu, odpływ poziomy
stelaże instalacyjne
- zestaw Alex: stelaż KOŁO do pisuaru Alex z dopływem z tyłu,
- zestaw IDOL
Budynek wyposażony jest w typowe instalacje prowadzone w ścianach kubików i sprowadzane wzdłuż elementów konstrukcyjnych do sieci instalacyjnych.
Praca nr 216, godło 82 76 31
Autorzy: Bartosz Wróbel, Urszula Świtaj – Poznań
Nagrodzona praca stanowi zamkniętą i skończoną formę doskonale wpisującą się w miejsce pomiędzy Stadionem Narodowym, nawiązującym do kształtu koszyka, a Wisłę. Zastosowanie pustki powietrznej gwarantuje utrzymywanie na powierzchni w okresach podwyższonych stanów wody w Wiśle. Przyjęte rozwiązania zapewniają wypełnianie wszystkich funkcji wymaganych dla tego typu obiektów. Na szczególną uwagę zasługuje podkreślenie klimatu lasu łęgowego oraz nastroju, po zapadnięciu zmroku, w nawiązaniu do oświetlonego przeciwległego brzegu Wisły.
Inspiracją dla Toalety szałasu stała się drewniana forma szałasu zbudowana przez dzieci. Dzięki naturalnym walorom stosowanych materiałów oraz lekkości konstrukcji, dziecięce budowle doskonale wpisują się w naturalny krajobraz.
‘Toaleta szałas’ jest przykładem budynku łączącego w sobie zalety nowoczesnej konstrukcji szklano stalowej oraz walory estetyczne naturalnego materiału - wikliny, czerpiącego z bogactwa tradycyjnej, ludowej architektury polskiej. Wiklina tuż obok trzciny zyskuje na popularności i staje się materiałem powszechnie stosowanym, nie tylko w projektowaniu małych form użytkowych, ale także większych konstrukcji budowlanych.
Połączenie szkła oraz okładziny wiklinowej daje ciekawe efekty świetlne, dzięki czemu budynek prezentuje się doskonale w dzień jak i w nocy. Horyzontalny sposób ułożenia wikliny dodaje budynkowi lekkości.
Dostępność obiektu przez użytkowników przez cały rok zapewnia zastosowanie pod konstrukcją podłogi budynku swego rodzaju pustki powietrznej. Rozwiązanie takie z powodzeniem stosowane jest w założeniach osiedlowych w Holandii.
Wyporność pustki powietrznej jest na tyle duża, by budynek toalety w miarę podnoszenia się stanu wody w Wiśle cały czas unosił się na jej powierzchni. Połączenie z wysokim brzegiem rzeki zapewnia kładka zamocowana do betonowego nabrzeża oraz podłogi obiektu za pomocą ruchomych przegubów.
Ograniczenie poruszania się budynku jedynie w kierunku pionowym, daje oparcie konstrukcji na stalowych prowadnicach zamontowanych na sztywno w podłożu oraz poprzez ruchome przeguby do konstrukcji podłogi obiektu.
Praca nr 56, godło 87 88 00
Autorzy: Marta Fomienko, Jakub Dakowicz - Gdańsk
Za konsekwentnie dobrze rozplanowany układ funkcjonalny zespołu sanitarnego wydzielający część zewnętrzną (natryski) od części wewnętrznej zespołu toalet, przy jednoczesnym zachowaniu zwartej bryły obiektu. Na uwagę zasługuje harmonijne połączenie architektury wnętrza zespołu sanitarnego z ustrojem architektonicznym bryły pawilonu – utrzymanym w nastroju plażowym. Projekt w sposób przekonujący rozwiązuje problemy wynikające ze zmieniającego się poziomu wód w Wiśle.
Projekt łazienki "KOŁO WISŁY" zakłada stworzenie obiektu, który byłby użytkowany niezależnie od zmieniających się stanów wezbraniowych wód Wisły. Głównym założeniem projektu jest zastosowanie pontonów, które w czasie wylewu rzeki miałyby unosić platformę z toaletą publiczną oraz pomost, który na nią prowadzi od strony stadionu. Ważnym argumentem do zaprojektowania pływającej toalety była duża odległość plaży do miejsca gdzie mógłby stanąć bezpiecznie sanitariat, nienarażony na wezbranie wody. Celem takiego rozwiązania było umieszczenie łazienek, pryszniców oraz przebieralni jak najbliżej plaży-miejsca wypoczynku i rekreacji.
Do łazienki można również dostać się z przewidzianej w przyszłości plaży miejskiej za pomocą kładki. Dzięki takiemu rozwiązaniu łazienka i pomost, który do niej prowadzi staje się swego rodzaju łącznikiem plaży z miastem.
Cała konstrukcja jest nieruchoma w płaszczyźnie poziomej dzięki zastosowaniu prowadnic, które ograniczają ruch platformy do minimum. Pomost jest wykonany ze stali, do której zostały od dołu przytwierdzone pontony oraz wszystkie potrzebne instalacje. Kanalizacja została rozwiązana za pomocą przepompowni ścieków, która umożliwia doprowadzenie nieczystości do kanalizacji miejskiej. Cała platforma wraz z pomostem jest konstrukcją stalową pokrytą drewnem-to sprawiałoby wrażenie lekkości konstrukcji. Komunikacja prowadząca do sanitariatu oraz na plażę jest również zaprojektowana z myślą o osobach niepełnosprawnych. Podczas niskiego stanu wód pomost stanowi rampę o długości około 90 metrów o nachyleniu 6%.
Wykorzystane materiały to: surowy beton na ścianach oraz drewno na podłodze. We wnętrzach toalet zostały umieszczone fotografie dawnych warszawskich plaż miejskich aby przypomnieć mieszkańcom historię dawnych brzegów Wisły. W projekcie przewidziane zostało również naturalne doświetlenie dwóch ubikacji-męskiej i damskiej, przez zastosowanie otworów w stropie o szerokości 60cm.
WYKORZYSTANE PRODUKTY:
- wc - Miska ustępowa lejowa VARIUS, wisząca
- umywalki - QUATTRO 60cm z otworem
- pisuary - FELIX, odpływ poziomy
- umywalka PRIMO 45 cm z otworem
Praca nr 118, godło 01 09 01
Autorzy: Michał Czerwiński, Izabela Nowak, Marcin Perka – Kutno
Projekt niezwykle nastrojowy i wrażliwy – z dużą umiejętnością osadzony w naturalnym krajobrazie zalewowym terenów łęgowych nad Wisłą. Wnętrza zaprojektowane z wielką kulturą stanowią naturalne rozwinięcie przyjętej myśli architektonicznej – tworzenia specyficznego niepowtarzalnego nastroju. Udany dobór materiałów, naturalnie starzejącego się drzewa, ciemnych powłok malarskich skontrastowanych z białą ceramiką sanitarną. Mankamentem pracy jest dość zawiły sposób skomunikowania za pomocą rampy dla niepełnosprawnych, dolnego, plażowego poziomu z pomostem, na którym umieszczono toalety.
Na zadanym terenie zaprojektowano liniowe założenie dominującej głównej alei spacerowej i towarzyszącej ścieżki rowerowej prowadzącej wzdłuż rzeki. Powinno ono współtworzyć pożądaną w mieście ciągłość komunikacji pieszej i rowerowej poprzez zielone tereny rekreacyjnena całej długości wybrzeża Wisły w Warszawie .
Z uwagi na wysokie walory estetyczne i przyrodnicze miejsca przyjęto założenie możliwie ograniczonej ingerencji w ten naturalnie kształtujący się obszar.
Prostopadle do kierunku głównej alei parkowej i linii brzegowej zaprojektowano instalację układu pomostów, kładek, schodów i ramp na palach. Takie rozwiązanie zwraca uwagę na charakterystyczne cechy krajobrazowe tego odcinka wybrzeża Wisły, przywołuje obrazy tradycyjnych rozwiązań architektonicznych typowych dla rozlewisk i mokradeł. Obiekty na słupach, palach,mostach i tratwach to znak harmonijnego współistnienia człowieka z naturą, przystosowanie architektury do środowiska o określonym charakterze.Zaproponowany, nadziemny trakt z poziomu ulicy Wał Miedzeszyński prowadzi przesmykami między drzewami ku rzece. Kierunek drogi wielokrotnie załamuje się i zawija wokół pni penetrując przestrzeń zbudowaną ekspresyjnie pochylającymi sięmasywnymi konarami. Poruszający się po obiekcie napotyka kolejne schody i rampystanowiące układ dodatkowych poziomów (przystanków - punktów widokowych ). Na wysokości 7 metrów ponad poziomem terenu zaproponowano blisko stumetrowytaras rekreacyjny wyposażony w leżaki ławy oferując atrakcyjne miejsce odpoczynku,relaksu oraz interesującą perspektywę patrzenia zarówno na otaczający las jak i światło lustra wody przebijające miedzy drzewami. Na piaszczystą część plaży prowadzi malowniczo przepleciona miedzy drzewami, jednocześnie ponad niższą lecz bujną roślinnością przy leśnej sadzawce, rampa.
Kubatura mieszcząca toalety i pomieszczenia techniczne została zlokalizowana przy jednym z pomostów przy ulicy Wał Miedzeszyński. W ten sposób zabezpieczona jest przed ewentualnym zalaniem i dostępna przez cały rok.Na poziomie gruntu - wyprowadzona z okolic schodów i rampy zejścia z poziomu ulicy- alejka prowadzi przez park do naziemnego pomostu i tratw na piaszczystej części plaży. Po drodze, na skrzyżowaniu z zaproponowaną ścieżką przyrodniczą, skorzystać można zwolnostojącej umywalki zbudowanej z odpowiednio przygotowanego głazu z wyżłobieniem służącym za miskę umywalkową oraz baterii marki KOŁO zamontowanej na głazie. Przy pomoście na piaszczystej części plaży zaproponowano instalację tratwy z przebieralniami oraz natryskami zewnętrznymi.
Budynek został wykonany w technologii szkieletowej drewnianej. Obiekt posiada poprzeczny układ konstrukcyjny, który został wykonany z uwzględnieniem siatki modularnej. Ze względu na występującą wodę gruntową oraz okresowe podtopienia fundament obiektu stanowią pale drewniane o średnicy 20 cm zabezpieczone przed rozwarstwieniem stalowymi obejmami. Stropodach wykonany jest w konstrukcji belkowej. Wnętrze toalet wykonano w taki sposób żeby było łatwe w utrzymaniu. W tym celu pomalowano całą powierzchnie wnętrza szarą farbą olejną o wysokim połysku. Gładkie powierzchnie ścian odbijają, grają światłem i barwami z zewnątrz.
Obiekt wyposażony jest w baterie słoneczne. Są one usytuowane na plaży ze względu na brak dostępu słońca na terenie lasu. W budynku toalet planuje się zainstalowanie systemu odzyskiwania wody deszczowej.Wyposażenie łazienek produktami marki KOŁO :- umywalki PUNTO 45cm- miski ustępowe, pisuary, przegrody pisuarowe - stalowe- dla niepełnosprawnych: zestaw WC i umywalka NOVA TOP BEZ BARIER z zestawem poręczy Dane techniczne:- powierzchnia użytkowa : 90 m² - kubatura budynku: 315,5m³
Praca nr 16, godło 86 84 87
Autor: Henryk Struski, Anna Dzierżon, Marek Struski – Katowice
Ciekawy koncept pawilonu – mostu, którego dolna część służy sezonowej obsłudze plaży (prysznice, przebieralnie). Górna zaś – usytuowana na poziomie ulicy – to używane przez cały rok toalety.
Zaletą pracy są również powściągliwie i elegancko rozwiązane wnętrza oraz dobór materiałów wykończeniowych. Pewnym mankamentem architektonicznym, zdaniem sądu są diagonalnie ustawione schody zewnętrzne i portal wejściowy.
Prezentowany projekt to próba stworzenia toalety publicznej, jako obiektu operującego współczesnym językiem architektonicznym. Budynek o unikalnej estetyce, funkcjonalnie rozwiązany jest w prosty i wygodny dla użytkownika sposób.
Założyliśmy, że projektowana przez nas toaleta będzie pełnić funkcję wejścia na plaże. Wykorzystując różnice terenu umieściliśmy część sezonową pod częścią całoroczną budynku.
Cześć górna z toaletami, dostępna jest z wysokości drogi. To właśnie z tego poziomu można spodziewać się największej ilości przyszłych użytkowników. Wejście zaakcentowane jest ścianą buforową, która symbolicznie rozgranicza uliczny zgiełk od naturalnych terenów nadrzecznych. Ściana ta fizycznie oddziela także westybul budynku.
Część sezonowa ma formę otwartego pokoju plażowego, w którym znajdują się podstawowe elementy obsługujące kąpielisko. To także miejsce wykorzystywane, jako schronienie dla zastanych przez burze plażowiczów. W przestrzeni tej zastosowano podwieszone natryski oraz przebieralnie, co eliminuje prawdopodobieństwo zniszczenia ich przez wezbrane wody Wisły. Dodatkowym atutem części sezonowej są umieszczone przez nas w ścianie budynku ‘lockery’ na rzeczy osobiste.
Spójna i niezdefiniowana forma kleksa pod budynkiem to utwardzona nawierzchnia anty-poślizgowa. Ta część łączy się z wkomponowaną w skarpą nabrzeża pochylnią zapewniając łatwy dostęp do plaży osobom niepełnosprawnym, ułatwiając im aktywne uczestniczenie w plażowaniu.
Podczas projektowania toalety kierowaliśmy się zasadami energooszczędnych rozwiązań. Budynek posiada prostą prefabrykowaną konstrukcję.
Drewniany szkielet opiera się na stalowych elementach, wspartych punktowo fundamentami. Całość obłożona płytami Trespa w kolorze niebieskim. Kontrastowo wnętrze charakteryzuje szczerość materiałowa, ukazująca drewniane lakierowane ściany.
Założyliśmy podłączenie obiektu do głównej linii kanalizacji miejskiej.
Praca nr 36, godło 16 25 05
Autorzy: Maciej Bednarski, Jakub Skowron – Kraków
Za neutralną – adekwatną do funkcji obiektu zwartą bryłę budynku sanitariatu, który dzięki lokalizacji i rozwiązaniom funkcjonalnym na dwóch poziomach stanowi dobrą artykulację między ulicą Wybrzeże Helskie (z sąsiadującym Stadionem Narodowym) a terenami wiślanymi. W szczególności na uwagę zasługuje czytelne i proste wydzielenie części zewnętrznej zespołu sanitarnego i powiązanie go na dolnym poziomie z terenami plaż a także rozwiązanie komunikacji pieszej i dostępności dla niepełnosprawnych w tym rejonie poprzez obiekt. Zwracają uwagę także utrzymanie w rygorze formy zewnętrznej ascetyczne wnętrza obiektu. Pewnym mankamentem projektu jest zastosowanie ślepych ścian obiektu od strony Wisły.
Praca nr 128, godło 69 23 36
Autorzy: Krzysztof Czech, Grzegorz Ostrowski – Gliwice
Budynek został zaprojektowany w taki sposób, aby stanowić swoisty portal wejściowy na teren plaży/nadbrzeża, a zarazem ułatwić dostęp do obiektu dla spacerowiczów (usytuowanie wzdłuż traktu pieszego). Linearne usytuowanie wzdłuż Wisły tworzy wrażenie spójności i harmonii z głównymi aktem krajobrazu czyli rzeką. Dominującym materiałem jest drewno, lekka konstrukcja budynku jest uzupełniona wełną mineralną i obita deskami, całość nie stanowi nadmiernej konkurencji dla otaczającego krajobrazu i dobrze komponuje się z pobliskim drzewostanem łęgowym. Obiekt składa się z 3 segmentów, z których każdy zaopatrzony jest w samodzielny pływak pod płytą żelbetowa na wypadek powodzi. Pewną słabość koncepcji stanowią wnętrza toalet, zarówno ze względu na zastosowane materiały wykończeniowe, jak i dość ciasne przestrzenie wokół urządzeń sanitarnych, ograniczając funkcje użytkowania. Autor nie proponuje również żadnych rozwiązań proekologicznych np. wykorzystanie wody deszczowej czy energii słonecznej.
Obiekt został zorientowany wzdłuż rzeki. Aby zminimalizować dojścia i komunikację został on nanizany na istniejący trakt pieszy. Stanowi on w ten sposób bramę na plażę. Program został rozbity na 3 części. Każda z nich zaprojektowana w lekkiej drewnianej konstrukcji ze ścianami wypełnionymi wełną mineralną, obitymi deskami. Wewnątrz zastosowano szkło profilowe (profilit) -materiał łatwy do czyszczenia i odporny na uszkodzenia, w ścianach pełnych płytę gipsowo -kartonową impregnowaną. Każda z części posiada pływak pod płytą żelbetową, który umożliwia podniesienie obiektu w czasie powodzi. Betonowa rama stanowi zadaszenie przed deszczem i utrzymuje "kostki" w odpowiedniej pozycji. instalację sugeruje się wykonać w postaci giętkich rur mogących zmieniać kształt -na zasadzie sprężyny.
Laureat Konkursu Internetowego
Praca nr 139, godło 33 71 85
Autor: Michał Antos, Mateusz Góra - Wrocław
Kluczową wartością dla projektu jest ochrona łęgu wiślanego jako ekosystemu. Projekt zakłada świadome wpisanie funkcji miejskiej jako podrzędnej w stosunku do środowiska.
Forma obiektu bezpośrednio wynika z topografii terenu i zastanego drzewostanu, którego zachowanie jest jednym z głównych założeń. Rozbicie budynku na mniejsze, stopniowo obniżające się ku brzegowi bryły, gwarantuje wpisanie w otaczający krajobraz. Ukryte kubiki łączy meandrująca między koronami drzew rampa-pomost.
Główna funkcja toalety publicznej została zrealizowana przy użyciu minimalnych środków. Łatwy dostęp do plaży dla osób niepełnosprawnych zapewnia zewnętrzna rampa (nachylenie 5%). Wykorzystanie jej jako komunikacji między toaletami sprzyja ograniczeniu powierzchni całorocznej.
Część sezonową umieszczono bezpośrednio w sąsiedztwie plaży. Schody stanowią alternatywne wyjścia i łączą pomost z ciągiem spacerowym. Dodatkowo przewidziano komunikację pod obiektem.
Proste, ciepłe wnętrza nawiązuja do tradycji dawnych plaż nadwiślańskich. Wiklinowe maty w połączeniu z matowym szkłem efektownie doświetlają pomieszczenie przy zachowaniu pełnej prywatności. Ciągłość i prostota materiału eksponują nowoczesną cereamikę toalet.
Priorytetem projektu jest ochrona środowiska przez ekologiczność i energooszczędność budynku. W rezultacie prawie całkowicie zrezygnowano z materiałów i technologii, do których wytworzenia potrzeba znacznej ilości energii. Materiały organiczne, jak wiklina czy drewno, są odnawialne i niskoenergetyczne w procesie produkcji. Szkło, pomimo wysokich kosztów wytworzenia łatwo podlega recyklingowi.
Energooszczędność budynku zapewnia pozyskiwana z makulatury izolacja celulozowa. Oprócz świetnych parametrów izolacyjnych jest także całkowicie biodegradowalna. Wykorzystanie rodzimych materiałów (wiklina) oraz ich wtórnie wykorzystanie (deski) ogranicza transport do minimum.
Lekka drewniana konstrukcja jest neutralna dla środowiska, wytrzymała i łatwa z montażu. Posadowienie budynku na palach daje stabilność konstrukcji. Odporność ogniową zapewniają odpowiednie impregnaty. Graniczny poziom zalewania przewidziano na wysokości 5.5 metra.
Mobilność kubików gwarantuje bezpieczeństwo konstrukcji w razie większych powodzi. Główny dojazd techniczny przewidziano od strony Wybrzeża Szczecińskiego. Niezbędne instalacje przeprowadzono pod konstrukcją rampy wykorzystując jednocześnie ciągły spadek terenu. W pomieszczeniu technicznym przewiduje się instalację przepompowującą.















